Jeugd(bestuur)FotoalbumsContact    Home        VIP-Dinner        Club
      

Onze partners
............

Wedstrijdverslagen Jongens D - Miniemen - Beker

BOVOC – Hemix (Jongens Miniemen - Beker van Antwerpen  – 7 februari 2010) : 3-0

 

Spelers : Brent Peeters, Jarne Frans, Christophe Witvrouwen, Lander Frère, Ruben Duwaerts

 

De Halve Finale van de Beker van Antwerpen tegen de jongens van Hemix stond vandaag op het programma.

Onze competitiewedstrijd tegen Hemix was enkele weken geleden uitgesteld omwille van de sneeuw, we hadden dus de sterkte van onze tegenstrever nog niet kunnen inschatten.

 

Hemix had in elk geval een uitgebreide delegatie afgevaardigd van zeven spelers.

Ook in supportersaantal overtrof de tegenstander ons aanzienlijk.

De eerste set (Ruben, Jarne, Christophe, Brent) begon rustig met een stand die gelijk opging. Na een reeks van drie opslagen van Ruben en enkele goede aanvallen van onze jongens bereikten we een 8-5 tussenstand.

Dit Hemix was zeker geen hapklare brok : langs beide kanten werd zeer goed gecombineerd, en de supportersschare van Hemix zorgde er net niet voor dat het dak van de sporthal instortte (leuk, lawaaierig, en bijzonder sportief, bedankt mannen). Even later was Hemix goed gerecupereerd en nam zelfs even het heft in handen tot 15-16. Tijdens de time out drukte Jürgen even de gouden knop in, met succes : onze jongens wilden duidelijk hun wedstrijd van gisteren doorspoelen en maakten 8 punten na elkaar om zo door te stomen naar 23-16. Ondertussen trachtte de Hemixse coach het tij te keren met enkele wissels, evenwel tevergeefs. Hemix beet nog even terug, maar Bovoc ging, na enkele ongecomplexeerde aanvallen van Brent, met de set lopen : 25-19.

We hielden er een goed gevoelen aan over, Hemix was meteen geïmponeerd.

Tijdens de tweede set (Ruben Jarne, Lander, Christophe) schakelden onze jongens meteen een versnelling hoger : 8-2. De zenuwen sloegen toe bij Hemix en onze jongens konden rustig voortbouwen tot 16-9 en 18-9. We herinneren ons de knappe opslagreeksen van Christophe (weer geen enkele fout tijdens de wedstrijd).  Hemix voerde opnieuw enkele vervangingen door maar kon geen vuist meer maken. Onze jongens combineerden er lustig op los en wonnen met 25-9 : aceje van Lander die van opslagen “tegen de netrand en juist erover” zijn handelsmerk maakte, knap gedaan.

De derde set (Ruben, Jarne, Lander, Christophe/Brent) verliep gelijkaardig aan de tweede. Via 8-0 sprongen onze jongens naar 12-3 waarna de Hemixse coach … op één na zijn hele gehele ploeg verving. Veel zoden bracht het niet meer aan de dijk. Jarne dreef met enkele knappe plaatsballen Hemix tot wanhoop : Bovoc speelde door naar 16-5 en 20-7. Onze jongens maakten uit met 25-10.

Onze jongens speelden vandaag k-e-i-k-n-a-p : iedereen was het erover eens. Alles draaide quasi-perfect. Goede opslagen, goede recepties, knappe passes, goedgerichte aanvallen, gekruid met een sausje ‘we-gaan-voor-elk-punt’, en een supportersbank die het beste van zichzelf gaf, levert volleybal van de bovenste plank op.

Knap gespeeld van onze jongens : op nu naar de finale op Paasmaandag.

 

Beker van Antwerpen Jongens Miniemen 28 november 2009: Retie / Bovoc : 1-3

Een verre verplaatsing naar Retie voor een moeilijk in te schatten kwartfinale, dat stond vandaag op ons programma. Onze tegenstander speelt regionaal, had alles al gewonnen, meer, zelfs nog geen set verloren. Aangezien Lander nog niet hersteld was, vergezelde Thomas opnieuw onze ploeg.

Tijdens de opwarming bleek onze tegenstander te beschikken over enkele tweedejaars, en over enkele bijna dubbele meters… Onze jongens lieten zich gelukkig niet intimideren.

Onze supportersschare was deze keer eerder beperkt in getal (6 man, droog gewogen…, maar daarom niet minder in decibels) tegen het lichte overwicht van enkele honderden supporters voor Retie (OK, misschien lichtjes overdreven…).

Tijdens de eerste set (Christophe, Ruben , Jarne en Brent) vatten onze jongens meteen de koe bij de horens. Brent begon met een reeks van drie knappe opslagen waardoor we tijdens de eerste TO met 3-8 voorstonden. Onze plaatsvervangende coach exponeerde die tussenstand naar een 9-25 setstand. Onze krijgers lachten eens fijntjes en met een veelbelovende “we zullen wel eens zien” stapten ze terug het veld op. En gingen ze door naar 4-14 (TO) en 4-16 om de set af te sluiten met 5-25. “Hoeveel had ge gevraagd, coach”… Retie vond geen antwoord op onze opslagen (1 gemist op een hele set…) hoewel die jongens best een goed receptie hadden. Jarne gaf enkele knappe passes voor een middenaanval die telkens mooi werd afgewerkt. Bovoc draaide gewoon perfect.

We speelden in de tweede set met dezelfde opstelling zij het dat ditmaal Christophe en Ruben in kruis stonden. In het begin sputterde de motor een beetje en waren onze jongens blijkbaar toch wat onder de indruk van de Retiese supporters die in hun flank zaten. We konden dan ook niet weglopen zoals tijdens de eerste helft. De Retiese coach had wat gesleuteld aan zijn ploeg en dat had toch wel een goede impact (vanuit zijn standpunt natuurlijk). De opslag van de thuisploeg draaide beter, gelukkig toverde Brent enkele knappe recepties uit zijn mouw. We stonden altijd voor (6-8; 9-11 (TO); 11-16), maar lieten met enkele mindere opslagen Retie toch een beetje terugkomen. Onze jongens herstelden gelukkig snel en konden via 15-22 (TO) uitmaken met 16-25. Eventjes in herinnering brengen dat Christophe twee volledige sets zonder opslagfouten bleef en telkens goede passes gaf.

0-2 dus en we konden de boog wat ontspannen. Dachten we.

De derde set (Brent, Ruben, Jarne, Thomas/Christophe) verliep heel anders. Retie was opnieuw wat verbouwd en dat konden onze jongens blijkbaar moeilijk verteren. We konden in het begin de schade wat beperken (8-7), maar dan viel ons kaartenhuisje ineen. Bij elk punt schortte er wel wat. Slechte receptie, slechte opbouw, …  Retie speelde nu op het snelle linkerbaanvak en liep ons gewoon voorbij, daarbij geholpen door onze eigen foutenlast… Waren de eerste twee sets te gemakkelijk geweest ? Het vertrouwen viel weg, iedereen keek elkaar aan, er zat ineens geen samenhang meer in. We vergeten de verdere tussenstanden (12-9 (TO); 16-9; 19-13 (TO); 25-15) dan ook snel. We bedekken deze set met de mantel der liefde en beschouwen hem als een vergissing van de geschiedenis. Voor de trainer vinden we wel een aanvaardbare uitleg tegen de volgende training.

Even de kelen geschraapt en de violen gestemd vooraleer we de vierde set (Brent, Ruben, Jarne, Christophe)  begonnen. Hoe zouden de beide ploegen reageren op de derde set ? We mogen zeggen dat onze jongens de druk perfect opvingen. Ze namen meteen de wedstrijd in handen. De eerste time out stonden we 5-8 voor, en die voorsprong gaven we niet meer af : de ploeg draaide goed, en onze jongens konden de -soms bedenkelijke-  commentaren van de Retiese supporters (op zowat alles dat bewoog) gelukkig goed relativeren. Opslag, receptie, pass en aanval : alles verliep opnieuw zoals het moest. Via 8-16 en 11-19 (TO) maakten we de wedstrijd uit met een ace op een top spin van Ruben : 12-25 en opdracht volbracht. Thomas was volledig leeggeroepen, het wordt de komende dagen rustig in Bouwel. Samengevat : een knappe collectieve wedstrijd van onze jongens die elke week beter op elkaar raken ingespeeld.

Met dank aan de supporters die ondanks hun numerieke minderheid toch vol vuur onze  jongens bleven aanmoedigen.

De halve finale spelen we thuis tegen Hemix : deze wedstrijd is voorzien op 13 februari 2010 (als dat haalbaar is met de kalender van de competitie…).

 

Mendo Booischot – BOVOC (Jongens Miniemen Beker van Antwerpen - 24 oktober 2009): 0 - 3

Spelers : Brent Peeters, Jarne Frans, Christophe Witvrouwen, Thomas Van Looy, Ruben Duwaerts

Voor de 1/8ste finale in de Beker van Antwerpen moesten onze jongens naar Booischot.

Nadat bijna alle spelers met veel bloed, zweet en tranen in Booischot waren geraakt (waarbij het naar melding van onafhankelijke partijen blijkbaar niet al te nauw genomen werd met het verkeersreglement), werd snel een korte opwarming gehouden.

Ondergetekende kwam een tiental minuten te laat : de eerste set (Ruben, Brent, Jarne, Christophe) was toen bijna afgelopen… Enkele punten later was het 9-25: er was nauwelijks een kwartier gespeeld.

De tweede set (Ruben, Jarne, Christophe, Thomas) verliep in het begin wat gelijker (7-8) maar algauw moest Booischot opnieuw de rol lossen en liepen onze jongens uit naar 10-16 om te winnen met 16-25. Onze jongens speelden goed, Booischot bood weinig weerstand… We herinneren ons vooral dat je niet te vroeg mag juichen om een punt : ook moeilijke ballen krijgen onze jongens terug over het net, zeker als de tegenstanders al staan te vieren…

Tijdens de derde set (Thomas, Brent, Jarne, Christophe) was de veer bij Booischot gebroken. Onze opslagen gingen vlotjes over het net, recepties bleven goed gaan, de ploeg draaide gesmeerd. De cijfers waren dan ook duidelijk : 3-8, 7-16 en 13-25.

Wedstrijd afgelopen na nauwelijks drie kwartier… Opdracht volbracht.

Wie had gedacht op 28 november een vrije dag te hebben, is eraan voor de moeite : dan spelen we de kwartfinale tegen Wuustwezel of Retie.